Evet, biliyorum, kulağa biraz sıkıcı gelebilir. "Hayaller peşinde koş, her şey mümkün!" diye diye büyüdük hepimiz. Ama gelin itiraf edelim, bazen o hayaller bizi bir uçurumun kenarına getiriyor. Ben de yıllarca "her şeyi başarabilirim" diye kendimi kandırdım, sonra gerçeklerle yüzleşmek zorunda kaldım.

Merhaba arkadaşım, İstanbul’un yağmurlu bir Mart akşamında, evde yalnız başıma otururken aklıma geldi yine: “Ben gerçekten kimim?” İşten eve dönerken metrobüste kalabalığın arasında kayboluyorum, ama içimde bir boşluk var. Kızımın gülüşü, eşimin sarılması, kahve kokusu… Bunlar güzel ama “asıl ben” nerede? Yıllarca başkalarının beklentilerine göre yaşadım: İyi anne ol, başarılı ol, güçlü görün… Ta ki 2024’te bir tükenmişlik krizi yaşayana kadar. O kriz beni durduran şey oldu.